( هېڅ) نه شته! عبدالغفور لیوال
یوه موده مې ستا له سترګو څخه  لرې ژوندون وازمویه
او ایله پوه شومه چې ( هېڅ) څه مانا؟
هره شپه ستا دسترګو ښکلې اللو ژاړم
هرسهار مرګ ازمویم  ،ستا له ترخې نشتې سره

غزل  : نصرت الله وفا
اوس دې په تمه او یادونه باندې شپې تیروم
ستا دفراق په اور کې سوزم او تیرې تیروم
له کلي تللي خلک ټول بیرته را وګرځیدل
ستا دراتلو په هیله ناست یم شوګیرې تیروم

چغې : احسّاس خټک
زما جمات زما مکتب زما حجره سوزوي
زما د پلار نیکه راپاتې مفکوره سوزوي

څلوريزه ، ژبه :حفيظ  مليار
   ژبه       د     پريښوده      څه       شی     شوی    اشنا  ؟
      په        خپل      کاله    کې   د    پردی     شوی    اشنا

غزل :  عندليب دير
زما نظر زما په حال نشته
په دې خبره کې جنجال نشته
ستا د يادونو په وريځو کې هم
چرته يو څاڅکی د وصال نشته

پروردګاره : زرلښته حفیظ
ته د وخت د حکومتونو سترواکدار يې
ته د ټولو کا يئنا ت پرو رد ګار يې

شــراب لـرې کـه :احسّاس خټک
لا رانــه واخـــلـــه دا شــبــاب لـري کـه
لا مـې د فــکـــر ا ضـطــراب لـرې کـه

غزل : نصرت الله وفا
خدایزده چې څنګه دې تنها پریښودم
له ځان نه لرې دې جدا پریښودم

غزل : نبي وقار
څومره عجيبه غوندې نـــــــظام دی ســـــــــتا
خدایه هېــــــڅ په خېر او شــــر دې پوه نه شوم

خبرتيا
دزابل ولايت ټولوليکوالانواوشاعرانوته خبرورکوو چي په نيژدې راتلونکي کي موږ ديوه کتاب دچاپ تکل کړى چي نوم يې  زابليان دى  لتاسونه داهيله کوو  چي په دې سجره کي خپل شعرونه ،عکسونه اوپوره  پېژندګلوي چاپ کړئ .دموادودرالېږلولپاره په دي

راغلې  :(وصال نوری )
راغلې زما ژوند کې د بهار په څیر
مه ځه زما ژوند  نه  دخزان  په څیر

امام غزالي رحمت الله عليه څوك وو؟

٫٫٫

ابو حامد محمد بن محمد الغزالي چي لقب يې حجة الاسلام زين الدين طوسي وو٫ يو لوي فقيه٫ اصولي٫صوفي٫ حكيم٫ متكلم وو او دقسم قسم علومو څخه خبر داره وو په ط،س كې په كال ۴۵۰ هجري كې زيږېدلئ دئ حكايت دئ چي دامام غزالي رحمت الله عليه پلار يو نيك او صالح

رنځ : منتظر مسید
رنځ درشوت دی لګيدلی ملک کې
څنګه يې مخه څنګه لارونيسو
مامور،رييس،اوهم وزيريې اخلي
موږبه دچاګريوان دپلار ونيسو

دحسین رض ژوند/لیکوال عبد الحمید جوده السحار/ژباړه: شررساپی
پنځمه برخه
کلونه واوښتل ، دابي بکر رض، عمر رض او عثمان رض زمانه هم تېره شوه ، علي رض د مسلمانانوامیر شو، د جګړې اور دعراق او شام تر منځ او د علي رض او معا ویه رض ترمنځ بل شو، بیا خوارج د علي رض پر وړاندې ودریدل چې د نهر په جګړه کې یې ډير و وژل شول.
د شجنه لورقطام ډېره ښایسته وه، خو زړه يې په علي رض باندې ډک وو، ځکه چې د نهر په جګړه کې یې ورته پلار او ورور وژلی وو، همیشه به يې په ذهن کې د انتقام لمبې بلې وې اودعلي رض د مرګ لپاره به یې فکرکولو، دخپل قوم تیم الرباب نه یې چې کله تمه پرې شوه او د دې دانتقام اور یې مړ نه کړ،نو انتظار یې ویسته چې یوه ورځ به یې دغه ارزو هرو مرو پوره شي، یوه ورځ ابن ملجم د تیم الربا ب قوم د ځوانانوسره لیدل ،چې قطام يې هم ولیده، د ښکلا په جادوکې يې راونغاړه اوزړه یې ودرزیده ، په هغې مشغول شو نږدې وه چې خپله اصلې دنده هیره کړې، ابن ملجم په جرګه ورغی، هغې ورته وویل :

غزل/انعام الله ګوهر
څه په بې وفا باندي اوښتی يم
خلکه په بلا  باندي اوښتی يم
نه مي خپلوي،نه مي پرېږدي بل ته
داسي په يو چا  باندي اوښتی يم